|
وبلاگ رحیم حسینی
|
یاران دبستانی مان را آزاد کنید!
محمود صالحی و منصور اسالو را آزاد کنید!
سرکوب تمام عیار فاشیسم
من از آنها منتنفرم. هر بهانه ای حضور آنها را توجیه می کند. مردم در میدان هفت تیر از دست آنها به دامن دیگران گریختند. کارتون های کودکان پر است از حضور شبانه و مهربان؟! آنها برای مقابله با دزدی.اما حالا آنها همه جا هستند، سر چارراه ها، دور میدان ها،جلو بانک ها،پمپ بنزین ها و حتی پارک ها و حتی توی لباس های شخصی!. و این یعنی جامعه پلیسی و این یعنی نشانه های روشن یک حاکمیت فاشیستی! فاشیسم همه جا حضور دارد. همه را سرکوب می کند. همه چیز را از میان می برد. فاشیست می گوید :"همه چیز در دولت، هیچ چیز بر آن، هیچ چیز بیرون آن." این شعار معروف موسیلینی را با اقدام اخیر احمدی نژاد ( ادغام سازمان مدیریت و برنامه ریزی در نهاد ریاست جمهوری ) مقایسه کنید. از این گذشته فاشیسم سرکوب می کند و با تبلیغات وسیع این سرکوب ها را توجیه می کند. حمله به مردم در خیابان و ضرب و شتم آنها هجوم به پارکها و به طور کل از میان برداشتن حریم خصوصی مردم به بهانه و با توجیه گسترش امنیت. اخراج همراه با اهانت مهاجرین افغانی به بهانه غیر قانونی بودن حضور آنها ( بعد ازاینکه سال ها آنها را مورد استثمار و بردگی قرار دادند .. ) و با توجیه مسخره اینکه اینان عامل بی کاری جوانان هستند و رواج دادن این واقعیت وارونه بین مردم برای سهولت کار نا انسانی اشان ... از فاشیست ها بپرسید اگر این طرح سهمیه بندی بنزین واقعا به نفع اقشار مختلف مردم می باشد. اگر طرحی حساب شده است. پس این سبز قبایان؟! در پمپ بنزین ها چه می خواهند؟؟ فاشیسم در جامعه ما روز به روز عریان تر و وحشتناک تر می شود. اعمال آنها را تنها در هفته ای که گذشت ملاحظه کنید.
آدم ربایی لباس شخصی ها در ملا عام این بار منصور اسالو
ادامه بازداشت غیر قانونی محمود صالحی فعال کارگری
حمله به تحصن شورای مرکزی دفتر تحکیم و بازداشت تمامی اعضای آن
حمله به دفتر ادوار تحکیم و ضرب و شتم و بازداشت افراد داخل دفتر
ادامه بازداشت غیر قانونی پلی تکنیکی ها
در دستور کار قرار دادن حکم اعدام بیش از ۳۵ نفر از جوانان و نوجوانان
سنگسار جعفر درتاکستان قزوین
بازداشت اعضای فعال کمپین یک میلیونی
توقیف خبر گزاری ایلنا و مسدود کردن سایت آن
توقیف روزنامه هم میهن
پی نوشت : این شیوه جدید به روز رسانی من است که اسم آن را آپدیت در محرومیت می گذارم. شما بگویید در شهر کوچکی که تنها یک کافی نت دارد و آن هم خیلی وقت ها تعطیل است و امکان اتصال از سرور خانگی هم نیست چه کاری بیش از این می شود کرد... لطفا اگر می شود برایم بنویسید....
"کمیته بربریت"
اخیرا احضار ها به و محکومیت ها در کمیته انظباطی اوج گرفته است و دامنه آن بار دیگر به اکثر دانشگاه ها رسیده است. به نظر می رسد که نارضایتی و خشم از این کمیته های به قول دوستان "سرکوب" نیز به همراه آن رو به تزاید است. خوب! دوباره سرکوب شدیم و چون سرمان را کوباندند به این نتیجه رسیدیم که باید اعتراض کنیم. غافل از اینکه این کوره ای که ما می خواهیم از آن در برویم سال ها قبل از اینکه این طور بر سرمان خراب شود به اندازه کافی برای در رفتن از آن داغ بود. اشتباه بزرگی است اگر این کمیته ها را کمیته سرکوب بنامیم ، چه بدین صورت مشروعیتش را در زمانی که سر کسی را نمی کوباند پذیرفته ایم. با مسما ترین اسم برای این کمیته ها "کمیته بربریت" است. بند های تنبیهی آن گویای همه چیز است که در خوشبینانه ترین حالت به جرم یا بدون جرم.... برای یک ترم از تحصیل محروم می کنند. دوستان شوخی نیست! _محروم کردن انسانی از تحصیل( من آن را در ردیف مجازات هایی مثل اعدام و سنگسار قرار می دهم.) و این تنها از یک بربریت تام و تمام سر می زند. این احکام حتی اگر هیچ وقت هم اعمال نمی شد ـ صرفا به خاطر وجودشان در قانون ـ باید نفرت ما را بیش از اینها بر می انگیخت.