انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های صادر کننده بیانیه حاضر این اعمال را در راستای تهدیدات اخیر مقامات ارشد امنیتی بر علیه جنبش زنان و دانشجویان ارزیابی کرده و ضمن اعلام همبستگی و پشتیبانی با دوستان دربند این اقدام را به شدت محکوم می نمایند. همچنین از کلیه ی نهادهای مدنی ، سازمان ها و احزاب سیاسی و حقوقی ، عموم دانشجویان و ملت آزاده می خواهیم واکنشی مناسب به این اقدام شنیع از خود نشان دهند. بدیهی است سکوت جامعه ی دانشگاهی و ملت آزاده در مقابل چنین اعمالی ، حاصلی جز تنگ تر شدن طناب قدرت بر گردن جامعه ی فکری و فرهنگی ندارد. بی شک مقصر اصلی این حادثه و حوادث مشابه در دانشگاه های دیگر مسئولین وزارت علوم می باشند و تنها با تغییر این افراد است که آرامش به دانشگاه باز خواهد گشت.

شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شريف در بيانيه‌‏اي از اعتراض‌‏هاي دانشجويان دانشگاه مازندران اعلام حمايت كرد.
به گزارش "ايلنا" در اين بيانيه آمده است: همانطور كه از سخنان اخير مسوولان امنيتي كشور انتظار مي‌‏رفت دور جديدي از برخوردهاي غيرقانوني نهادهاي امنيتي با فعالان مدني و دانشجويان آغاز شده است.
در ادامه اين بيانيه با اشاره به بازداشت بيش از 15 نفر از دانشجويان دانشگاه مازندران در پي اعتراضات مدني و مسالمت‌‏آميز آنها به پايمال شدن حقوق صنفي بديهي‌‏شان توسط نيروهاي امنيتي، آمده است: شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف ضمن محكوم كردن اين عمل، حمايت همه‌‏جانبه خود را از اعتراضات مدني دانشجويان اعلام مي‌‏دارد و خواستار آزادي فوري و بي‌‏قيد و شرط دانشجويان بازداشت‌‏شده است.
همچنين شوراي عمومي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف حمايت خود را از دانشجويان مازندران اعلام كردند.
در اطلاعيه اعلام حمايت شوراي عمومي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف، آمده است: شوراي عمومي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف اعتراض مدني را حق مسلم مردم به‌‏ويژه دانشجويان به عنوان فرزندان آگاه ملت مي‌‏داند. اين شورا ضمن حمايت از اعتراضات مدني دانشجويان دانشگاه مازندران، اعتراض جدي خود را نسبت به ايجاد جو پليسي و امنيتي در اين دانشگاه و بازداشت غيرقانوني تعدادي از دانشجويان اعلام مي‌‏دارد و خواستار آزادي فوري و بي‌‏قيد و شرط ايشان است.
 

نیمه شب گذشته نیروهای ناشناس لباس شخصی با یورش به داخل دانشگاه بابل دستکم ۱۵ دانشجوی این دانشگاه که در اعتراض به شرایط ایجاد شده در این دانشگاه در پی ربوده شدن بیژن صباغ در فضای دانشگاه تحصن کرده بودند را مورد ضرب و شتم قرار عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم گفت: متاسفانه بنظر می رسد دولت نهم که از پاسخگویی نسبت به مطالبات مردمی عاجز است اکنون و با کمک نیروهای لباس شخصی در تلاش برای ساکت کردن منتقدان است و در ان میان دانشجویان بدلیل مشی انتقادی خود ، هدف اصلی برخورد هستند. همچنین وزارت علوم نیز که در سرکوب دانشجویان عاجز مانده است تلاش دارد با توسل و همراهی با این روشهای ارعاب انگیز صدای اعتراض دانشجویان را خاموش سازد. .داده و ربوده اند.

۱۵ تن از دانشجويان دانشگاه مازندران توسط نيروهاي لباس شخصي بازداشت شدند.

 به گزارش "تحکیم نیوز"، در روزهاي گذشته اعتراضاتي در دانشگاه مازندران رخ داد كه دليل اصلي آن بازداشت بيژن صباغ، از اعضاي انجمن اسلامي دانشگاه مازندران در مقابل دانشگاه بود. اين بازداشت منجر به تجمع و اعتصاب غذاي سه تن از دانشجويان شد و اعتراضات تا عصر روز يكشنبه ادامه يافت.

حوالی ظهر امروز شنبه(۲۵ فروردین) بیژن صباغ دانشجوی دانشکده فنی مازندران جلودر دانشکده فنی توسط افراد نا شناس ربوده شد.هم اکنون دانشجویان دانشگاه مازندران دراعتراض به این اقدام دست به تجمع زده اند و سه نفر از این دانشجویان نیز دست به اعتصاب غذا زده اند.گفتنی است که درحالی که چندین ساعت ازبازداشت این دانشجو می گذرد اما هیچ اطلاعی از وی در دست نیست..

«آنجا آخر دنیا است»، این جمله ناهید کشاورز را به خوبی درک می کنم. از وقتی شنیدم ناهید و محبوبه را به بند 1 (بند تنبیهی) برده اند، مدام آن راهروی تنگ و شلوغ جلوی چشمم مجسم می شود و تصویر زن در مانده ای که تمام دستش پر از زخم تیغ و چاقو بود و وسط راهروی بند فریاد می کشید.
من این بند را دیده ام و برای همین وقتی دیروز این خبر را شنیدم هنوز تمام بدنم می لرزد. زندانی ها به آن «بند قدیم» می گویند و گاه «بند تنبیهی». مسئولان زندان آن را «بند بازسازی نشده» می نامند. معمولا همه بازدیدها از بند 3 که بازسازی شده و مخصوص متهمان مالی است انجام می شود و آنطور
که خود زندانی ها می گفتند کمتر خبرنگار و مسئولی است که بند 1 را دیده باشد.
چند سال پیش وقتی برای تهیه گزارش به اوین رفته بودم تمایل داشتم بند بازسازی نشده را ببنیم، اصرار کردم تا بالاخره اجازه دادند یک نگاه کوتاه به آن بند بیاندازم ، به شرطی که «با هیچ کس صحبت نکنم».

نیازی به شرط و شروط نبود. فضای آنجا آنقدر سنگین بود که چند دقیقه بیشتر دوام نیاوردم. جلوي همان سلول اول بی اختیار ميخكوب شدم، پايم جلو نمي‌رفت، وقتي افسر نگهبان زندان دستم را گرفت و گفت:" بيا برويم، از دود سيگارشان خفه مي شوي. "هيچ نگفتم و ازبند خارج شدم. اعتراف می کنم که ترسیده بودم. نمی دانم از چه اما جرات داخل شدن به بند را نداشتم.

هما زرافشان ـ سایت روز

 از وبلاگ علیه وضعیت موجود

در مورد ستم تاريخي كه زنان تحمل مي كنند و ريشه هاي تاريخي آن و مبارزات يك قرن اخير براي رفع اين ستم به اندازه ي كافي گفته و نوشته اند و من فكر مي كنم سخن گفتن در اين باره تكرار مطالبي است كه مي توان انها را براي مطالعه در جاهاي ديگر پيدا كرد.بنابراين اجازه ميخواهم از تكرار كليات بگذرم و در اين فرصت كوتاه بطور خيلي اجمالي به برخي از مسايل مشخص موجود در وضعيت فعلي جنبش فعلي زنان در كشور خودمان بپردازم.خواه پديده مثبت و مطلوبي باشد و خواه وضعيتي منفي و نامطلوب....

ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده دو تن از اعضای کمپین یک میلیون امضاء که روز گذشته به خاطر جمع آوری امضا بازداشت شده بودند، دقایقی قبل به بند 209 زندان اوین انتقال داده شدند.

سعیده امین ، سارا ایمانیان و همسر وی (همایون نامی) نیز پس از گذراندن یک شب در بازداشتگاه اداره مفاسد اجتماعی وزرا عصر امروز به قید ضمانت آزاد شدند.

اعضای کمپین یک میلیون امضاء که روز دوشنبه بنا به سنت مراسم سیزده بدر در پارک لاله حضور داشتند به خاطر اقدام جهت جمع آوری امضاء بازداشت شدند .

این 5 نفر پس از گذراندن شب در بازداشتگاه وزرا صبح امروز (14 فروردین) به دادسرای انقلاب انتقال داده شده و بعد از ساعت ها بی خبری، در اواخر ساعات اداری بعد از ظهر امروز آنها را مجددا به کلانتری میدان نیلوفر انتقال دادند. وکالت بازداشت شدگان کمپین را شیرین عبادی بر عهده گرفته است.

بر اساس آخرین خبرها، سه شنبه شب ، ناهید کشاورزضمن تماس تلفنی با همسرش گفت که او و محبوبه حسین زاده را به بند عمومی زنان زندان اوین منتقل کرده اند ودر آنجا شرایط نامناسبی دارند. .ادامه بازداشت اعضای کمپین یک میلیون امضا در حالی صورت می گیرد که در جلسه دادگاه به بازداشت شدگان گفته شده بود که با قرارکفالت آزاد می شوند امابه جای درخواست کفیل از خانواده هایشان ، آنها را به اوین منتقل کرده بودند و توضیحی هم در این باره نداده بودند.. ..

نماينده ويژه سازمان ملل در امر اعدامهاى غير قضايى، صحرايى و خودسرانه، گزارشى مبنى بر اعدام كودكان زير ۱۸ سال در ايران به شوراى حقوق بشر سازمان ملل ارائه كرد. در اين گزارش با استناد به پذيرش كنوانسيون حقوق كودك از سوى ايران، اعدام نوجوانان در اين كشور، غير قابل قبول خوانده شده ‌است.

هفته گذشته اعلام شد كه نظارت ويژه بر وضعيت حقوق بشر در ايران از دستور كار شوراى حقوق بشر سازمان ملل خارج شده‌است. اما چند روزى پس از اعلام اين خبر، نماينده ويژه سازمان ملل در امور اعدامهاى غيرقضايى، صحرايى و خودسرانه، گزارشى را به شوراى حقوق بشر ارائه داد كه در آن به مسئله اعدام كودكان در ايران اشاره شده‌است. در اين گزارش كه روز ۲۷ مارس توسط فيليپ الستون منتشر شد به ۱۵ نوجوانى اشاره شده كه در طول دو سال گذشته به اعدام محكوم شده‌اند. از اين ۱۵ تن، ۹ نفر پسر و شش نفر دختر هستند كه همگى در زمان ارتكاب جرم كمتر از ۱۸ سال داشته‌اند. طبق گزارشات موجود، چهار نفر از اين نوجوانان اعدام و دو نفر تبرئه شده‌اند. حكم اعدام ۵ نفر ديگر نيز در دست بررسى است. وضعيت سه نفر باقيمانده، نامشخص گزارش شده است.

انتشار اين گزارش، در زمانى كه فعالان حقوق بشر از تصميم شوراى حقوق بشر سازمان ملل در مورد عدم رسيدگى ويژه به پرونده ايران ناخشنود و گله‌مندند، مى‌تواند يك نقطه اميد براى كسانى باشد كه نگران وضعيت حقوق بشر در ايران هستند. اين رويداد نشان مى‌دهد كه نقض حقوق بشر در ايران در هر حال از چشم سازمانهاى بين‌المللى پنهان نمانده است.

• تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور در تاریخ دهم فروردین به منظور بررسی ادامه ی حرکات اعتراضی خود نشستی تشکیل دادند و بعد از این نشست بیانیه ای منتشر کردند که در آن اعلام شده است مبارزات معلمین برای تحقق خواست های خود در سال جدید ادامه خواهد یافت. در بیانیه پایانی این نشست برنامه ی چندین تحصن و اجتماع در ماه های فروردین و اردیبهشت اعلام شده و آمده است چنان خواست های معلمین برآورده نشود، معلمین سراسر کشور روز ۱۸ اردیبهشت در برابر مجلس یک تجمع ملی و همگانی برگزار خواهند کرد ...

• ناهید کشاورز، سارا ایمانیان و همسر وی، محبوبه حسین زاده و سعیده امین از اعضای کمپین "یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز" روز دوشنبه در پارک لاله هنگام جمع آوری امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز بازداشت شدند ...

سایت تغییر برای برابری از بازداشت گروهی از فعالین جنبش زنان در روز دوشنبه سیزدهم فروردین خبر داد. بنابر این گزارش تعدادی از اعضای کمپین "یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز" که امروز (دوشنبه) در پارک لاله به جمع آوری امضا می پرداختند، بازداشت شدند.
ناهید کشاورز، سارا ایمانیان و همسر وی، محبوبه حسین زاده و سعیده امین بعد از بازداشت ابتدا به اداره مفاسد اجتماعی وزرا انتقال داده شده و بعد به کلانتری صد و چهار میدان نیلوفر تحویل داده شدند. بعد از ساعتی پرسش و پاسخ بازداشت شدگان بار دیگر به اداره مفاسد اجتماعی وزرا انتقال داده شدند و امشب را در بازداشت به سر خواهند برد.
مسولان کلانتری به خانواده های بازداشت شدگان گفته اند که فردا صبح به کلانتری صد و چهار مراجعه کنند تا وضعیت بازداشت شدگان را پیگیری کنند.

دوران آزمایشی دولت نهم به پایان رسیده است و از این به بعد مجمع تشخیص مصلحت بر کار دولت مرتبا نظارت می کند.

این بخشی از سخنان هاشمی رفسنجانی است که در آن دولت مهرورز و البته آزمایشی نهم و در راس آن محمود احمدی نژاد را خطاب قرار داده است آنهم نه به خاطر پایفشاریش در سیاست های مربوط به فعالیت های هسته ای و عزمش در غنی کردن اورانیوم به هر قیمتی و تحت هر شرایطی!! بلکه به خاطر اتخاذ تصمیماتی عجیب و غریب که بیشتر حالتی شبیه به آزمون و خطا داشتند و از آنجا که اکثر این تصمیمات نیز متاسفانه راه خطا پیموده اند کفه سنگین هزینه های این تصمیمات چنان بر فواید آن چربیده است که امروز اگر فردی از یاران خود وی نیز در جایگاه هاشمی بود او را با همین لحن خطاب قرار می داد

حکایت وبلاگ من نیز شبیه حکایت دولت است که این روزها دوران آزمایشی خود را طی می کند. دیر به دیر به روز می شود وقتی هم به روز می شود همه کپی پیست سایت های دیگر است. یک دلیل این وضعیت ناشی از ضعف تئوریک من می باشد که آن هم دلیل خودش را دارد. شاید شما هم در مورد تفاوت میان روشنفکر و سیاستمدار شنیده باشید(البته من نه روشنفکرم و نه سیاستمدار) تفاوت این دو قشر در میزان عملگرایی شان است . همیشه نسبتی از عمل این دو قشر را از هم متمایز می سازد. که آن هم نه منبعث از اعتقادات ایشان بلکه به طور کلی طبیعی است کسی که بیشتر عمل میکند مسلما فرصت کمتری برای مطالعه و اندیشه پیرامون حقایق مختلف دارد و بنابراین می بایست بر اساس اصول فعلا پذیرفته عمل کند. اما روشنفکر بر عکس

در مدتی که فعالیتم در دانشگاه به طور جدی شروع شد متاسفانه یا خوشبختانه درگیری در امور اجرایی نشریه که وقت زیادی از من می گرفت فرصت کمتری را برای کنکاش در مسائل نظری برایم باقی گذاشت به طوری که این روزها- که با تعطیلات نوروز هم مصادف است- فرصت را غنیمت شمرده و به کار مطالعه مشغولم.

من در سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ روی هم رفته به مدت ۵ ماه در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ زندانی بودم. در آن سال ها ضرب و شتم نشده بودم. (بهتر است بگویم کتک نخورده بودم.) اما این بار در همان جلسه ی اول بازجویی، پیش از آنکه بازجو سوالی بپرسد و یا موارد اتهامی ام را بیان کند، چند تا سیلی محکم به صورتم زد. روی برگه ی بازجویی نوشت با آقای فلانی چه رابطه ای داشتی؟ در پاسخ نوشتم هیچی. دوباره چند تا سیلی محکم به صورتم زد. تا آمدم بگویم چرا می زنی؟ چند تا سیلی محکم دیگر به صورتم زد. این اولین جلسه ی بازجویی ِ من بود، پیش از آنکه تفهیم اتهام شوم.